Na ringu stają dziś: KREOWANIE vs. ROBIENIE – odzywają się we mnie moje bokserskie korzenie

💡KREOWANIE – wdzięczne, dumne, artystyczne. Trochę jak surfowanie  na nieokiełznanych falach mózgowych. Bez kreacji kurczą mi się neurony, ale mimo piękna i lekkości stanu, i procesu upatruje w nim także małe oszustw😊 Bo…w kreacji trudniej o ramy, normy, zakresy. Kreacja broni się sama w sobie, bo jest efektem procesu, który jest wartością sama w sobie.

💪ROBIENIE – działanie, kalibrowanie, dostarczanie. Zrobiłeś_aś czy nie zrobiłeś_aś?  Dobrze czy lipa? Jest konkret, bo robienia ukryć się da. Robienie się zauważa, ocenia, docenia (oby!). Robienie realnie zmienia i wpływa, ma konsekwencje (akcja -reakcja). Robienie prowokuje inne ‘robienia’. Jak już coś robić, to dobrze zrobić to dobrze.

Gdy spotykasz się z Leszkiem czy Martą w kuchni i mówisz- „Hej, wykreujecie ze mną kulturę?”, to Leszek i Marta maja prawo odpowiedzieć – ‘ Yyyyyy, że co?’ Bo kreowanie kultury jest dla ludzi trudne do ogarnięcia. W moim doświadczeniu i obserwacji jest mocno abstrakcyjne i niepraktyczne.  Ładnie brzmi i na tym się kończy.

Fajnie się podpisać pod kreowaniem, dumnie jest być kreatorem kultury, ale już trochę trudniej być DO-erem. Bo…
☑️Kulturę robi się w codziennych nawykach i rytuałach.
☑️Kultura to zestaw konkretnych i powtarzalnych zachowań.
☑️Kulturę robią małe i konsekwentne kroki , często niedoceniane (bo małe to za małe).
☑️Robienie kultury to nie spektakularny proces. To codzienna dyscyplina i zaangażowanie.
☑️Robienie kultury to także inwestycja (koszt) – fizyczna, mentalna, emocjonalna i społeczna. Można się zmęczyć, można się wypalić jeśli nie ma balansu na linii „ja-my’.

Kreowanie vs. Robienie – niby niuans definicyjny, a jednak orientuje (mnie przynajmniej) na inne scieżki w głowie i w działaniu, bo:
✅Definiowanie to także pozycjonowanie.
✅Definiowanie to także budowanie oczekiwań.
✅Definiowanie to także zarzadzanie.

A może myślisz inaczej? Sparringujemy koncepcyjnie?:)